Stichting HERO

Maike en Purk

Biografie van Maike en Purk

Geen hypo zonder hondenbrok!

Wij vormen een gezin met drie vrolijke kinderen in de basisschoolleeftijd. Ze kunnen behendig in bomen klimmen en dromen van een carrière als lego-ontwerper of boswachter. En o ja, de twee oudsten hebben diabetes type 1. Dat is het beeld dat ik als moeder het liefst neerzet. Toch heb ik me in de 5 minuten dat ik nu achter mijn laptop zit, al twee keer afgevraagd of ons zoontje (8 jaar) nog wat sap moet drinken omdat hij anders na een actieve zwemles in een hypo zakt….

  • Diabetes type 1 heb je 24 uur per dag , 7 dagen per week. Onze kinderen behoren tot de 10% diabeten die helemaal geen insuline meer aanmaken. Dit betekent dat er continue naar een balans gezocht moet worden tussen hoeveelheden insuline, wat er gegeten wordt, de mate van bewegen, emotie en nog vele andere factoren.
  • Het streven is dat de hoeveelheid glucose in hun bloed volgens de meter tussen de 4 en de 8 is. Is hun waarde onder de 4, dan hebben ze een hypo. Is deze boven de 8, dan hebben ze een hyper. Hypo’s en hypers kunnen flauwvallen en zelfs coma’s veroorzaken. Op termijn kunnen sterke schommelingen tot complicaties leiden.

    Onze dochter van 10 is verkouden, waardoor haar suikerwaardes vandaag hoger zijn. Mocht het morgen regenen, dan spelen ze waarschijnlijk monopoly. Als ze denken te winnen zie ik dat terug in hun suikerwaarden, want van spanning schieten deze omhoog. Kortom, met het afwisselende programma van onze kinderen is het een hele uitdaging hun bloedsuikerwaarden binnen de beoogde marges te houden.

  • Gelukkig word ik steeds handiger in het aflezen van het sensorapparaatje op hun arm dat hun waarden continue meet. Zo weten we na hun 10e banaan precies wat voor invloed deze op hun suikerspiegel heeft en passen we hun insulinepomp geroutineerd aan als ze straks gaan skaten. Sterker nog, hun sensor begint te piepen als ze te hoog of te laag staan. We zouden niet meer zonder deze apparatuur kunnen, zeker buitenshuis niet. En dat alles onder het motto: ‘de diabetes moet zich aan de activiteiten van onze kinderen aanpassen en niet andersom!’
  • En toch wringt het…

    Onze dochter kent de aankondiging van een hypo en baalt er van dat die haar afremt: ‘Rotdiabetes!’ . Ons zoontje is het gewend dat hij zich vaak niet fit voelt. Hoe leer je zo’n jong kind beter naar zijn lichaam te luisteren en aan te geven als hij zich niet goed voelt??? Ik wil mijn kinderen immers gezond houden, maar geen rondlopende bloedglucose-meters van ze maken.

  • Als jeugdhulpverlener ben ik vertrouwd met opvoedingsvragen. Er zijn veel medische hulpmiddelen voor jonge diabeten, maar het verbaast me dat er weinig onderzoek gedaan is - laat staan programma’s ontwikkeld zijn – gericht op hoe deze kinderen en hun ouders kunnen worden geholpen zich positief te (blijven) verhouden tot deze chronische ziekte. En daarnaast angsten weg te nemen. Omdat we ons zoontje na een pittig dagje steeds weer zagen opleven in de nabijheid van dieren, begonnen we over een hond als huisdier na te denken; een viervoeter plus. Het was Greetje van Stichting Hero die mijn vragen serieus nam, bekend was met het fenomeen diabeteshulphond en zich ook realiseerde dat diabetes type 1 bij jonge kinderen een vak apart is. Nieuwsgierig en doortastend als ze was heeft ze haar trainingsprogramma op onze wensen aangepast.

    En toen kwam Purk!

    Een goldendoodle van inmiddels een jaar oud. Ze kwam als pup bij ons wonen en is daarom vertrouwd met de hypo- en hypergeuren van onze kinderen en de bijbehorende buien. Maar ook met de ouders die nogal eens het uitlaatprogramma omgooien, omdat er eerst dextrose moet worden gegeten. Sterker nog, ze begint dan enthousiast te kwispelen omdat ze weet dat het haar heel veel lekkere brokjes kan opleveren als ze het slim aanpakt……

  • Greetje komt met regelmaat bij ons thuis om met Purk te trainen. Ze geeft ons praktische aanwijzingen hoe we Purk in de tussenliggende periode leren alert te zijn op de hypo- en hypergeur, naast die 2000 andere dingen die ze ruikt. Maar ook hoe ze ons duidelijk kan maken dat we in actie moeten komen. Het is ongelooflijk wat de effecten van deze trainingen op ons gezin zijn!

    De Purkmethode

    Alle kinderen worden bij de training betrokken, ook de jongste zonder diabetes. Dat maakt dat we samen een doel hebben en iedereen gezien wordt. Na enkele weken valt me op dat ‘Purk’ en niet ‘diabetes’ onderwerp van gesprek is. Wat een verademing! Onze kinderen reageren liefdevol op Purk als ze bij hen staat te snuffelen en vragen zich dán opeens af hoe ze zich voelen. In plaats van een teleurgestelde zie ik opeens een hoopvolle blik: ‘ja, mijn handen zijn rillerig, zou Purk het goed hebben?’ Gedreven doen ze de vingerprik, of werpen een blik op de sensor als bewijsvoering voor haar bijzondere gave. Dit keer geen zucht omdat er weer een vingerprik MOET. Iets doen voor een hond is heel anders dan omdat volwassenen zeggen dat het goed voor je is. Ons zoontje vraagt zich opeens nieuwsgierig af welk getal er op de sensor moet staan om Purk dat lekkere brokje te mogen geven.

  • En dan het ongeloof als blijkt dat Purk veel sneller waarneemt dan een meter of sensor (want dat kan ze!).
  • Als je beste maatje je hypo’s ruikt ben je veilig. Een paar maanden geleden stond Purk bij de trap klaar toen ons zoontje in zijn pyjama naar boven liep. Purk ging naast zijn bed op de grond liggen. Sindsdien is dit haar plekje voor de nacht. Als ons zoontje een hoge waarde heeft, heeft hij geregeld nachtmerries. Even paniek, maar de wetenschap dat Purk voor hem zorgt doet hem weer ontspannen. In de nacht ga ik er zeer regelmatig uit om een van de twee extra insuline te geven of een hypo op te vangen. Daar word je niet vrolijk van, zeker als blijkt dat je achter de feiten aanloopt en je kind inmiddels al een veel te lage bloedglucosewaarde heeft. De keren dat Purk naast mijn bed stond om me te waarschuwen dat de waarden om actie vragen, bekroop me een gevoel van dankbaarheid. Alsof ze snapt dat ik even op ben en ze een extra oogje in het zeil moet houden. Samen gaan we dan naar de slaapkamer toe, Purk voorop, wat een teamwork!!!

  • Foto's van Maike en Purk

    Informatie

    Geslacht
    Teef

    Stamboom (pdf)

    Stichting HERO

    Bij Stichting HERO draait alles om honden en mensen die aan de zijlijn van de maatschappij staan. De Stichting helpt door de inzet van hulphonden: blindengeleidehond, adl-hulphond (Alle Daagse Levensbehoeften), buddyhond en DAD (Diabetic Alert Dogs).

    OVER ONSMISSIE & VISIEBESTUURSTEUN ONS

    Telefoon 0592 - 269 290

    GA NAAR de CONTACTPAGINA »